Όταν ο Άγιος Δημήτριος συνάντησε τον Άγιο Αχίλλειος

Τον καιρό κατα τον οποίο έμελλε να κυριευθεί η Θεσσαλονίκη από τους Αγαρηνούς, πορευομένοι κάποιοι ευλαβείς χριστιανοί προς την Θεσσαλονίκη, για την εορτή του Αγίου, έφθασαν στη βασιλική οδό, η οποία είναι εις το Βαρδάριον.

Εκεί είδαν οφθαλμοφανώς κάποιον ως στρατιώτη, ο οποίος ερχόταν από την Θεσσαλονίκη και άλλον ως Αρχιερέα, ο οποίος ερχόταν από τον δρόμο της Λαρίσης. Όταν συναντήθηκαν, ο στρατιώτης απετάθη προς τον Αρχιερέα και είπε: «Χαίρε, Αρχιερεύ του Θεού Αχίλλειε». Είπε και ο Αρχιερεύς: «Χαίρε και συ στρατιώτα του Χριστού Δημήτριε»

ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ Β)

1. Ένα από τα πολλά θαύματα του μεγαλομάρτυρος αγίου Δημητρίου είναι το γεγονός ότι ήταν στρατηγός της Θεσσαλονίκης, όχι μόνον κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά και μετά από την κοίμησή του. Πολλοί άνθρωποι αισθάνθηκαν – και μέχρι σήμερα αισθάνονται! – την παρουσία του στη Θεσσαλονίκη, ιδίως σε καιρούς μεγάλων δοκιμασιών και συμφορών. Ο άγιος προστατεύει εμφανώς την πόλη, αποσοβεί καταστροφές, απωθεί επίδοξους εισβολείς και συντρέχει όλους, όσοι επικαλούνται το όνομά του.
Ιδού ένα θαυμάσιο παράδειγμα της ασυνήθιστης παρέμβασής του σε ανθρώπους εν ανάγκαις: Κάποτε επιτέθηκαν στην πόλη οι βάρβαροι, αλλά δεν κατάφεραν να την εκπορθήσουν. Εξοργισμένοι τότε ξεχύθηκαν και λεηλάτησαν τους οικισμούς της υπαίθρου και, μεταξύ άλλων, συνέλαβαν αιχμάλωτες δύο όμορφες κόρες τις οποίες προσέφεραν ως λάφυρο στον αρχηγό τους.

Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

 1) Ο άγιος Δημήτριος και ο ασκητής

Κάποιος ασκητής που κατοικούσε στο όρος Χολομώντα, όταν άκουσε πως ο Άγιος Δημήτριος αναβλύζει μύρο άφθονο από τον τάφο, δεν το πίστευε. Συλλογιζόταν πως στο μέρος εκείνο υπάρχουν και άλλοι Άγιοι οι οποίοι υπέμειναν περισσότερα μαρτύρια για το όνομα του Χριστού, όμως δεν ανέβλυσαν μύρο, και αυτός για ποιο μαρτύριο δοξάσθηκε τόσον από τον Θεόν; Ο Θεός λοιπόν, θέλησε να τον βεβαιώσει, ότι η μυροβλυσία είναι αλήθεια.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ Α)

Πριν αποφασίσεις να πράξεις αυτό που σκέφτεσαι κάθισε και προσευχήσου.
Η προσευχή πάντα πρέπει να προπορεύεται των πράξεών μας.
Ειδικά όταν η απόφαση που θα πάρουμε έχει πηγή εκνευρισμό και ταραχή. Ειδικά τότε, μην βιαστείς να αντιδράσεις, γιατί μπορεί να πράξεις κάτι το μη αναστρέψιμο που μετά θα το μετανιώσεις πικρά.
Εάν έχεις μαλώσει με κάποιον, εάν νιώθεις την καρδιά σου να κινείται εναντίον του, εάν νιώθεις να γεννάται στην ψυχή σου ταραχή, μίσος, εκδίκηση...σταμάτα. Μην πράξεις τίποτα. Κάθισε και για λίγο προσευχήσου. Γονάτισε κάπου απόμερα και προσευχήσου για σένα, για τον άλλον άνθρωπο που μπορεί να έφταιξε.
"Κύριε ελέησόν με τον αμαρτωλό, Κύριε ελέησον και τον/την δούλο σου....".
Κάθισε εκεί, μέσα στην προσευχή όσο χρειαστεί ώστε αυτή η πρώτη σου βίαιη κίνηση της αντίδρασης να εξαφανιστεί. Αυτό θέλει ο διάβολος: να σε κάνει να αντιδράσεις γρήγορα, με αποτέλεσμα να αντιδράσεις χωρίς σύνεση και ορθή κρίση αλλά θολωμένος με την ταραχή.
Μην κάνεις την χάρη λοιπόν στους δαίμονες και προσευχήσου ώστε να μην αφήσεις μια στιγμή νεύρων και οργής να χαλάσει μία σχέση σου. Προσευχήσου και μετά σιώπα ώστε να ακούσεις τον Θεό να σε νουθετεί, να σε παρηγορεί, να σε γαληνεύει.
Προσευχήσου ώστε να προλάβεις τον κακό λόγο που είναι έτοιμος να βγει από το στόμα σου.
Προσευχήσου ώστε να μην πιάσεις το κινητό και στείλεις κάποιο μήνυμα που θα πληγώσει τον άλλον ανεπανόρθωτα.
Προσευχήσου ώστε μην κάνεις κάτι που ουσιαστικά δεν το εννοείς, αλλά η οργή και ο θυμός σε κάνουν παπαγαλάκι τους.
Προσευχήσου πριν από κάθε πράξη σου, πριν από κάθε λόγο σου. Ειδικά όταν είναι να πράξεις κάτι ή να πεις κάτι μετά από καυγά, μετά από κάποια σύγκρουση.
Και ίσως μετά την προσευχή σου να δεις ότι "δεν χάθηκε και ο κόσμος" με αυτό που έγινε με τον άλλον άνθρωπο. Και ίσως βρεις την δύναμη να τον συγχωρέσεις χωρίς να τον βρίσεις πρώτα. Και ίσως να φωτιστείς ώστε να δεις ότι είναι ευκαιρία να ταπεινωθείς και να υπομείνεις και έτσι να σιωπήσεις για χάρη της αγάπης.
Μη βιάζεσαι να αντιδράσεις λοιπόν.
Να βιαστείς να πιάσεις το κομποσχοίνι και να προσευχηθείς.