Η Αγία μας Εκκλησία έχοντας την απόλυτη πίστη στην προσωπική ύπαρξη του κάθε ανθρώπου μετά τον θάνατο αλλά και στην άπειρη αγάπη- που πηγάζει από τον Αρχηγό της Πίστεως μας και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό- και μας συνδέει άρρηκτα ακόμη και μ’αυτούς που έχουν απέλθει από αυτήν την ζωή, θεωρεί ως αναπόσπαστο επιτακτικό καθήκον των μελών Της, την φροντίδα για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ

Η αιτία για την εισαγωγή της εορτής των Τριών Ιεραρχών στην Εκκλησία είναι το εξής γεγονός: Κατά τους χρόνους της βασιλείας του Αλεξίου του Κομνηνού, ο οποίος διαδέχτηκε στη βασιλική εξουσία τον Βοτανειάτη, έγινε στην Κωνσταντινούπολη φιλονικία ανάμεσα σε λόγιους και ενάρετους άνδρες. Άλλοι θεωρούσαν ανώτερο το Μέγα Βασίλειο,

ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ Η ΚΟΙΝΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Στις ιερές ακολουθίες της και ιδίως στις θείες Λειτουργίες της η αγία μας Εκκλησία μνημονεύει όλα τα μέλη της, τα πνευματικά παιδιά της, όλους τους Χριστιανούς. Μνημονεύει σαν πνευματική Μητέρα αυτούς που ζουν εδώ στην γη και αποτελούν την αγωνιζομένη, την στρατευόμενη Εκκλησία. Και κάθε Σάββατο το αφιερώνει στους  κεκοιμημένους. Ιδιαιτέρως όμως δύο Σάββατα, προ της Κυριακής των Απόκρεων και προ της Πεντηκοστής, είναι αφιερωμένα στη μνήμη των τεθνεώτων, των νεκρών μας. γι’ αυτό και ονομάζονται Ψυχοσάββατα.

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ

Πολλοί άνθρωποι στρέφουν το δυναμισμό, τη σπουδή, τα ενδιαφέροντά τους στην εφήμερη δόξα. Επιθυμούν διαρκώς τα αξιώματα, τα μετάλλια, τις βραβεύσεις των Ακαδημιών και των διεθνών οργανισμών, την προβολή από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως και τα όμοια.

Αλλά αυτή η δόξα δεν είναι πραγματική δόξα. Είναι σκιά δόξης. «Σκιά δόξης εστίν αυτή η δόξα». Είναι δόξα πρόσκαιρη και παροδική. Σήμερα λάμπει αστραφτερή και εντυπωσιακή, όπως λάμπει στον ουρανό η φωτοβολίδα, αλλά μετά από λίγο σβήνει και λησμονείται. Έρχεται και παρέρχεται. Εμφανίζεται κι αμέσως εξαφανίζεται. Κι αν δεν εξαφανίζεται αμέσως, το κέρδος που μας παρέχει είναι μηδαμινό.

Η ΕΦΗΜΕΡΗ ΔΟΞΑ